- Şiir; hacimsiz bir
başkaldırı.
-Akla hükmeden serpuş.
-Yedi renk yedi sese açılan dipsiz kuyu..
-Kah
gökyüzünde dolaşır,kah iner yeryüzüne. Nazım'da kuru bir makineye hapsolur.
Bedrettin'de ruhu salıverilmiş bir meczup...
-Yedi askı susturur her şeyi. Vahyin
ağırlığına dayanamaz ama.
Hükümsüz kalır onun karşısında..
-Şiir; tene girmiş
can. Mayakovski'de ölümün sıcak yüzü.
-Sade insan uzak durur ondan. Sıradan olana sıradan gelir şiir.
-Şiir, insanlık tarihi
kadar eski. Bizdeyse divan şiiriyle kendini saraydan haykırır. Bu haykırışın
sesi zaman gelir bizim öz sesimiz olur. Zaman gelir Batı'nın sırıtan yüzü el
atar şiirimize. Şiir denince ata şiirini anlar oluruz hep. Ve böylece akar
hayatın karşısında sürekli ve düşe kalka bugüne yuvarlanır...
Semiha Kavak
