Wehmut

Keskin damarlarına basıyorum acının

kan yerine bakışının hüznü doluyor

yaklaşıyor yangından yükselen ne varsa

her gün bir parça eksiliyorum

s.kavak

Duyuşlar

- Şiir; hacimsiz bir başkaldırı. 

-Akla hükmeden serpuş.

-Yedi renk yedi sese açılan dipsiz kuyu..

-Kah gökyüzünde dolaşır,kah iner yeryüzüne. Nazım'da kuru bir makineye hapsolur. Bedrettin'de ruhu salıverilmiş bir meczup...

-Yedi askı susturur her şeyi. Vahyin ağırlığına dayanamaz ama.

Hükümsüz kalır onun karşısında..

-Şiir; tene girmiş can. Mayakovski'de ölümün sıcak yüzü. 

-Sade insan uzak durur ondan. Sıradan olana sıradan gelir şiir. 

-Şiir, insanlık tarihi kadar eski. Bizdeyse divan şiiriyle kendini saraydan haykırır. Bu haykırışın sesi zaman gelir bizim öz sesimiz olur.  Zaman gelir Batı'nın sırıtan yüzü el atar şiirimize. Şiir denince ata şiirini anlar oluruz hep. Ve böylece akar hayatın karşısında sürekli ve düşe kalka bugüne yuvarlanır...

Semiha Kavak