"...

Bir koru rüzgarlandı göğüs boşluğumuzda sanki

Uzaklaştı ağaçlar birbirlerinden

Yakınlaştı ağaçlar birbirlerine

Yani her soluk alıp verişimizde bizim

Bir mekik gibi kalbin

Bir mekik gibi kalbim

İşleyip durdu bu yitikliği yeniden

Ne kaldı

Farkında mısın bilmem

Gündüzler..

Gündüzler biraz azaldı."

-kim bilir kimin-

"Ve
İnsansız anı yoktur. Var mıdır?"

İçinden Doğru...

"kar bırakılmış karanlığından..."

Günlerden

"ve dalgınlığımda bir kent bir duvar bir de sen

duruşunda güz özellikleri"

uzak yakınlık...

"Dallar mı kırılmış, sarmaşıklar mı toz içinde
Beklesem hemen gelecek olduğun
Tam öyle olduğun
Oysa hep yanımdasın, seninle her şey yanımda
Kırık dökük de olsa yanımda
Mesela çok sevdiğin bir deniz bile yanımda
O deniz ki aramızda hiç kımıldamadan
Erkeğini iyi tanıyan bir kadın gibi yorgun."

Başlangıç

"Doğanın bana verdiği bu ödülden
Çıldırıp yitmemek için
İki insan gibi kaldım
Birbiriyle konuşan iki insan"

Pablo Picasso 1902